+91- 4554-249 480 (மாற்றங்களுக்குட்பட்டது)

காலை 7 மணி முதல் 10 மணி வரை மாலை 5 மணி முதல் இரவு 8 மணி வரை திறந்திருக்கும்.

மதுரை அருகிலுள்ள திருவாதவூரில் வசித்த சம்புபாதசிரியர், சிவஞானவதி தம்பதியரின் மகன் வாதவூரார். அவரை, மதுரையை ஆண்ட அரிமர்த்தன பாண்டியன் தனது அமைச்சராக்கி, “தென்னவன் பிரமராயன்” என்று பட்டம் சூட்டினான். அவரிடம் பொன்னும், பொருளும் கொடுத்து தனது படைக்கு குதிரைகள் வாங்கிவரும்படி அனுப்பினான்.

அவர் திருப்பெருந்துறை (ஆவுடையார்கோவில்) தலத்தை அடைந்தபோது, ஒரு குருந்த மரத்தின் அடியில் சிவபெருமான், குருவாக இருந்து சீடர்களுக்கு உபதேசம் செய்து கொண்டிருந்தார். அவரைக்கண்ட வாதவூரார் தன்னையறியாமல் அவருடன் ஒன்றி, திருவடியில் விழுந்து தன்னையும் சீடனாக ஏற்றுக்கொள்ளும்படி வேண்டினார்.

சிவனும் அவருக்கு உபதேசம் செய்தார். மகிழ்ந்த மாணிக்கவாசகர் அவரைப் பற்றி பாடினார். அந்த பதிகங்களின் வாசகங்கள் மாணிக்கம் போல இருந்ததால் சிவன் அவருக்கு “மாணிக்கவாசகர்” என பெயர் சூட்டினார். தன்னை சிவனிடமே ஒப்படைத்த மாணிக்கவாசகர், மன்னன் அழைப்பை ஏற்று நாடு திரும்பினார். அவருக்காக சிவன் நரிகளை குதிரைகளாக மாற்றி, திருவிளையாடல் செய்து, அவற்றை மன்னனிடம் ஒப்படைத்தார். மீண்டும் அவை நரிகளாக மாறவே, மாணிக்கவாசகரைத் தண்டித்தான் மன்னன். சிவன், அவரை விடுவிக்கத் திருவிளையாடல் செய்து, தனது பக்தனின் பெருமையை ஊரறியச் செய்தார். இப்படி புகழ் பெற்ற மாணிக்கவாசகர் இங்கு மூலவராக அருளுகிறார்.

மாணிக்கவாசகர் நின்றகோலத்தில் தெற்கு நோக்கி, குரு அம்சத்துடன் இருக்கிறார். உருத்ராட்ச மாலை அணிந்து, வலது கையில் ஜெபமாலையுடன் சின்முத்திரை காட்டி, இடது கையில் ஏடுடன் இருக்கிறார். காசிவிஸ்வநாதர், விசாலாட்சி இருவரும் பரிவார மூர்த்திகளாக இருக்கின்றனர். இவரிடம் வேண்டிக் கொள்ள அறிவார்ந்த குழந்தைகள் பிறக்கும் என்பது நம்பிக்கை. குழந்தைகளை பள்ளியில் சேர்க்கும் முன்பு வேண்டிக் கொண்டால் அவர்களது கல்வி சிறக்கும். ஒவ்வொரு தமிழ் மாதமும் மக நட்சத்திரத்தன்று இவருக்கு சிறப்பு பூஜை நடக்கிறது. தமிழால், சிவனருள் பெற்றவர் என்பதால் இவருக்கு தமிழிலேயே அர்ச்சனை செய்யப் படுகிறது. விழாக்களின்போது இவர் மந்திரி அலங்காரத்தில் பவனி வருகிறார். ஆனி, மார்கழிமாத உத்திர நட்சத்திரத்தில் மாணிக்கவாசகர், நடராஜர் இருவரும் ஒரே சப்பரத்தில் வீதியுலா செல்கின்றனர். குருபூஜையன்று தனித்து உலா வருவார். திக்குவாய் உள்ளவர்கள், இங்கு திருவாசகத்தின் “திருச்சாழல்” பதிகத்தைப் பாடி வேண்டுகின்றனர்.

சிவாலயங்களில் சண்டிகேஸ்வரர், அமர்ந்த நிலையில் இருப்பார். ஆனால், இக்கோயிலில் இவர் சிவலிங்கத்தை வணங்கி நின்றபடி இருக்கிறார். அருகில் ஒரு விநாயகரும் இருக்கிறார். சண்டிகேஸ்வரரின் நின்ற கோலத்தை காண்பது அபூர்வம். சிவன் சன்னதி முன்பு சித்ரகுப்தர் வலது கையில் எழுத்தாணி, இடது கையில் ஏடு வைத்து தியானக் கோலத்தில் அருளுகிறார். இவரது சன்னதியில் ஆயுள்விருத்தி, சஷ்டியப்தபூர்த்தி ஹோமங்கள் செய்கின்றனர். நவக்கிரக மண்டபத்தில் உள்ள சனீஸ்வரர், கையில் கிளியுடன் காட்சி தருகிறார். கோரைப் பற்களுடன் கூடிய மற்றொரு சனீஸ்வரரை, “கோரசனீஸ்வரர்” என்கின்றனர்.

குருபூஜையின்போது, உச்சிக்காலத்தில் “மகேஸ்வர பூஜை” என்னும், சிவனடியார் பூஜை நடக்கும். சிவனடியார்களை சிவனாக பாவித்து திருநீறு, சந்தனம் பூசி மலர் தூவி தீபாராதனை செய்து விருந்து படைக்கின்றனர்.

இத்தலத்திற்கு அருகில் அருள்மிகு ஆறுமுக நயினார் திருக்கோயில், கம்பராயப்பெருமாள் காசிவிஸ்வநாதர் திருக்கோயில், திருமலையராயப்பெருமாள் திருக்கோயில், கவுமாரியம்மன் திருக்கோயில், சாமாண்டியம்மன் திருக்கோயில் ஆகிய திருத்தலங்கள் அமைந்துள்ளன.

திருவிழா:

ஒவ்வொரு தமிழ் மாதமும் மக நட்சத்திரத்தன்று மாணிக்கவாசகருக்கு சிறப்பு பூஜை நடக்கிறது.

வேண்டுகோள்:

அறிவார்ந்த குழந்தைகள் பிறக்கவும், திக்குவாய் குறை உள்ளவர்கள் சரியாகவும் இங்கு பிரார்த்தனை செய்துகொள்கின்றனர்.

நேர்த்திக்கடன்:

பிரார்த்தனை நிறைவேறியதும் புத்தாடை சாத்தி, அர்ச்சனை செய்து நேர்த்திக்கடன் செலுத்துகின்றனர்.

பழநிக்கு வடக்கில் 12 கி.மீ. தொலைவில் உள்ளது கீரனூர். இது திண்டுக்கல், ஈரோடு மாவட்ட எல்லையில் உள்ளது. 1500 அடி உயரம் சிவலிங்க வடிவில் அமைந்துள்ள மலையொன்றைக் காணலாம். அதன் வடபாகத்தில் அமைந்துள்ளது மல்லிகார்ஜுனசுவாமி திருக்கோயில்.

பாண்டவர்கள் வனவாசம் செய்தபோது, விராடராஜனின் நாட்டில் தங்கியபோது, இந்த மலைப்பகுதிக்கும் வந்து சென்றனராம். புராணச்சிறப்பு பெற்ற திருத்தலம் கீரனூர்.

மலைஉச்சியிலும், பழமையான மல்லிகார்ஜுன சுவாமி கோயில் ஒன்று உள்ளது. ஒற்றையடிப் பாதையாக அமைந்துள்ள, ஆயிரத்துக்கும் மேலான படிகளைக் கடந்து செல்லவேண்டும். ஒருவர் பின்னே ஒருவராகச் செல்ல வேண்டிய குறுகலான பாதை அது.

புதுக்கோட்டை மாவட்டம், அறந்தாங்கிக்கு மேற்கே சுமார் 14 கி.மீ. தொலைவில் உள்ளது கீழாநிலை கோட்டை கிராமம். ஒருகாலத்தில் பாண்டிய மன்னர்கள் கோட்டை கட்டி ஆண்ட பகுதி. ஊரின் தெற்கு கோடியில் சிதிலம் அடைந்து கிடக்கும் கோட்டையே அதற்கு சாட்சி. இந்த ஊரின் வடக்கு எல்லையில் மாங்குடி கண்மாயின் விளிம்பில் கோயில் கொண்டிருக்கிறார் மாங்குடி சாத்தையனார்.

முற்காலத்தில் இது வனாந்திரமாக இருந்தது. ஆயர்குல மக்கள் மட்டுமே இங்கு நடமாடுவர். கீழா நிலைகோட்டையில் இருந்து சுமார் 3 கி.மீ. தொலைவில் உள்ள இராயபுரம் கிராமத்தைச் சேர்ந்த குறிப்பிட்ட ஒரு சாராருக்கு, விளை நிலம் தொடர்பான வழக்கு ஒன்று திருமயம் கோர்ட்டில் நடைபெற்றது. இந்த வழக்கில் ஆஜராவதற்காக இராயபுரம் மக்கள் அடிக்கடி திருமயம் சென்று வந்தனர். அது, போக்குவரத்து வசதிகள் இல்லாத காலம். எனவே, நீளமான மூங்கில் கம்பு ஒன்றில் ‘டோலி‘ போல கட்டுச் சோற்றைக் கட்டித் தொங்கவிட்டபடி, வனப்பகுதி வழியாக திருமயம் கோர்ட்டுக்கு வருவார்களாம். வழியில், இப்போது மாங்குடி சாத்தையனார் ஆலயம் அமைந்திருக்கும் இடத்தில், ஆடு மேய்க்கும் ஆயர் குலப் பெரியவர் ஒருவர், சிறிய கல் ஒன்றை வைத்து வணங்கி வந்தார். காட்டு மலர்களைக் கொண்டு அவர் பூஜிப்பதை வேடிக்கைப் பார்த்தபடி செல்வார்கள் இராயபுரம் மக்கள். அன்று தீர்ப்பு சொல்லும் நாள். வழக்கம் போல் வனத்தின் வழியே வந்தவர்கள், பெரியவரைக் கண்டனர். அவரிடம், “நீங்கள் இந்தக் கல்லை வணங்கி வருவதை நாங்கள் அறிவோம். இந்தக் கல்லுக்கு அப்படி என்ன மகிமை?” என்று கேட்டனர். அதற்கு அவர், “உங்களது கண்களுக்கு இது கல்லாக தெரிகிறது. எனக்கு, இதுவே கண்கண்ட தெய்வம். நீங்கள் போகும் காரியம் ஜெயிக்க வேண்டும் என்று இந்த தெய்வத்திடம் வேண்டிச் செல்லுங்கள். நல்லது நடக்கும்; இல்லையெனில் என்னைக் கேளுங்கள்” என்றார். இதைக் கேட்டு ஆச்சரியமடைந்த ராயபுரம் மக்கள், “இன்று எங்களுக்கு சாதகமாக தீர்ப்பு வந்தால், தலைமுறை தலைமுறைக்கும் உன்னை வணங்குகிறோம்” என்று பிரார்த்தித்துச் சென்றனர்.
தீர்ப்பு வாசிக்கப்பட்டது. இராயபுரத்து மக்களுக்கு சாதகமாகத் தீர்ப்பளித்தார் நீதிபதி. சந்தோஷத்துடன் அங்கிருந்து ஓட்டமும் நடையுமாக கீழாநிலை கோட்டை வனத்துக்கு வந்து சேர்ந்தனர் இராயபுரத்து மக்கள். ஆனால், அங்கு பெரியவரைக் காணோம்; கல் மட்டுமே இருந்தது. அப்போது ஓர் அசரீரி, “வயோதிகனாக வந்து உங்களுக்கு காட்சி கொடுத்தது நான்தான். இங்கே சாஸ்தாவாக அவதரித்துள்ளேன். இனி, என்னை நினைத்து நீங்கள் எந்தக் காரியத்தை தொடங்கினாலும் துலங்கும்” என்றது.
உற்சாகமடைந்த இராயபுரத்து மக்கள் வனத்தை அழித்து, சிறிய கோயில் ஒன்றை எழுப்பி, அந்தக் கல்லை பிரதிஷ்டை செய்து, ‘சாஸ்தா‘ என்ற பெயரில் வழிபட ஆரம்பித்தனர். பிற்காலத்தில் காடுகரைகள் அழிந்து, நாடுநகரங்கள் உருவானபோது, கோயிலுக்கு அருகில் மாங்குடி கண்மாயும் உருவானது. இதன் கரையில் இருந்ததால் சாஸ்தாவுக்கு, ‘மாங்குடி சாஸ்தா‘ என்ற பெயர் வந்தது. இதுவே, காலப்போக்கில் மாங்குடி சாத்தையனார் ஆனது. இங்கு, சாத்தையனார் மட்டுமின்றி ஆக்ரோஷமாக காட்சி தரும் நருவிழி அம்மனும் அருள்பாலிக்கிறாள். இவள், இங்கு குடிகொண்டதற்கும் ஒரு கதை உண்டு.
வழக்கில் ஜெயித்ததைத் தொடர்ந்து, ஒரு பிரிவினர் இராயபுரத்தில் இருந்து கீழாநிலைகோட்டைக்கு அருகில் (சுமார் 7 கி.மீ. தொலைவு) உள்ள அம்புரணை என்ற கிராமத்துக்கு குடிபெயர்ந்தனர். இவர்களில், மூர்த்தி என்பவருக்கும் அம்புரணையைச் சேர்ந்த இன்னொரு நபருக்கும் சொத்துப் பிரச்னையால் சண்டை முற்றியது. ஊர் மக்கள் விசாரித்து பஞ்சாயத்து செய்தனர். அப்போது, மூர்த்தியின் பக்கமே தவறு இருப்பதாகத் தெரிவித்தனர் பஞ்சாயத்தார். ஆனால், மூர்த்தி இதற்கு கட்டுப்படவில்லை. அந்தக் காலத்தில், பஞ்சாயத்தாரது தீர்ப்புக்கு கட்டுப்படாதவர்களை சிங்கம்புணரி எனும் ஊரில் உள்ள பிடாரி அம்மன் கோயிலுக்கு அழைத்துச் சென்று, சத்தியம் செய்யச் சொல்வது வழக்கம். அங்கு, பிடாரி அம்மனுக்கு எதிரில் கொப்பரையில் கொதித்துக் கொண்டிருக்கும் நெய்யில், வலது கையை முழங்கை மூழ்கும் அளவுக்கு முக்கி எடுக்க வேண்டும். அப்போது, கையில் கொப்புளங்கள் ஏற்படவில்லையெனில், சம்பந்தப்பட்டவர் குற்றமற்றவர் என்று அர்த்தம். கொப்புளங்கள் ஏற்பட்டால், குற்றத்தை ஒப்புக் கொண்டு, தீர்ப்புக்கு கட்டுப் பட்டு ஊரைவிட்டே போய்விட வேண்டும். ‘பிடாரியிடம் சத்தியம் கட்டுகிறேன்‘ என்று பஞ்சாயத்தில் வீராப்பாக சொல்லிவிட்டு வந்த மூர்த்திக்கு பயம். ‘பொய் சத்தியம் செய்தால் கை கொப்பளித்து விடுமே! பொய் சத்தியம் செய்தாலும், எந்த பாதிப்பும் இன்றி தப்பிக்க என்ன வழி?’ என்று யோசித்தார். இந்த நிலையில், அருகில் உள்ள பெரியகோட்டை கிராமத்தில் ஆதிசெல்லன் என்ற மந்திரவாதி இருப்பதை அறிந்தார் மூர்த்தி. இந்த ஆதிசெல்லன், 102 மலையாள காளிகளைக் கொண்டு மாந்திரீகம் மூலம் நாற்று நடுதல், களை எடுத்தல், கதிர் அறுத்தல் உள்ளிட்ட வேலைகளை செய்து வந்தார். இவரிடம் வந்த மூர்த்தி, சத்தியத்திலிருந்து தப்பிக்க வழி கேட்டார். உடனே, ”என்னிடம் உள்ள காளிகளைக் கொண்டு உனது கஷ்டத்தைப் போக்குகிறேன். சத்தியம் செய்யப் போகும்போது, ஒரு கூடை நிறைய நெல் பொரியை எடுத்துச் சென்று, அதை வழி நெடுகப் போட்டுக் கொண்டே போ. என்னிடம் உள்ள காளிகளில் ஒன்று பொரியை பொறுக்கியபடி உன்னைப் பின்தொடரும். பிடாரியின் வாசலுக்கு நீ சென்றதும் மற்றதை அது பார்த்துக் கொள்ளும்” என்றார் ஆதிசெல்லன். அன்று
சத்தியம் செய்யும் நாள். ஆதிசெல்லன் சொன்னது போலவே, நெல் பொரியை வழி நெடுகப் போட்டபடி சிங்கம்புணரி நோக்கி நடந்தார் மூர்த்தி. அவற்றைப் பொறுக்கியபடி 102 காளிகளில் ஒன்றும் மூர்த்தியைப் பின்தொடர்ந்தது. ஆனால், சிங்கம்புணரி எல்லையை தொடும் முன்பே மூர்த்தியிடம் இருந்த பொரி தீர்ந்து போயிற்று. இதனால் மறுபடியும் ஆதிசெல்லனிடமே திரும்பியது காளி. இதைக் கண்டு பதறிய மூர்த்தி, சத்தியம் கட்டப் போகாமல் தலைதெறிக்க ஆதிசெல்லனிடமே ஓடி வந்தார். “இந்த முறை நீ செல்லும்போது, என்னிடம் உள்ள ஆதிசெல்லன் காளியை அனுப்புகிறேன். நெய் கொப்பரைக்கு எதிரே நின்று, பிடாரியின் முகத்தையே பார்த்துக் கொண்டிரு. நான் ஏவி விடும் ஆதிசெல்லன் காளி, ஆவாரம்பூ இதழ் போல வந்து பிடாரியின் கண்களை மறைத்து விடுவாள். இது உனக்கு மட்டுமே தெரியும். அந்த நேரத்தில் நெய் கொப்பரைக்குள் கையை முக்கி எடு. பிடாரியால் உன்னை எதுவும் செய்ய முடியாது” என்றார் ஆதிசெல்லன். அதன்படியே செய்து, எந்த பாதிப்பும் இன்றி தப்பினார் மூர்த்தி. ஆதிசெல்லன் காளியின் சக்தி, அவரை பிரமிக்க வைத்தது. எனவே ஆதிசெல்லனிடம் வந்து, “இந்தக் காளியை எனக்கே கொடுத்து விடு” என்று கேட்டார். இதற்கு சம்மதித்த ஆதிசெல்லன், “இந்தக் காளியை வீட்டில் வைத்து தீனி போட முடியாது. எனவே, கிராமத்துக்கு வெளியே இருக்கும் சாஸ்தா கோயிலில் கருப்பருக்கு பின்னே வைத்து விடு. அங்கு வரும் நைவேத்தியங்களை சாப்பிட்டு விட்டு, பேசாமல் இருக்கும். ஆனால், இந்தக் காளி உனது சொல்லுக்கு மட்டுமே கட்டுப்படும்” என்றார்.
இதையடுத்து சாஸ்தா கோயிலில், ‘நறுவிலி‘ என்ற அபூர்வ வகை காட்டு மரத்தின் நிழலில் காளியை பிரதிஷ்டை செய்தார் மூர்த்தி. இந்த மரத்தின் பெயரும் சேர்ந்து கொள்ள காளிக்கு, ‘நறுவிலி அம்மன்‘ என்று பெயர் வந்தது. இதுவே, ‘நருவிழி அம்மன்‘ என மருவியது.
ஆலயத்தின் மூலஸ்தானத்தில் கிழக்கு நோக்கி அமர்ந்திருக்கிறார் மாங்குடி சாத்தையனார். வெளி மண்டபத்தில் வலப் புறமாக ஆதி சாஸ்தா மற்றும் அகத்தியர். இடது புறம் மகாகாளரும், இவருக்கு எதிரே பட்டவரும் காட்சி தருகின்றனர். பின் பிராகாரத்தின் தென்மேற்கு மூலையில் கன்னி மூல கணபதி அருள்புரிகிறார். மண்டபத்தில் இருந்து சற்று தள்ளி கருப்பண்ணசாமியும் நருவிழி அம்மனும் தனித்தனி சந்நிதிகளில் வடக்கு நோக்கி காட்சி தருகின்றனர். கருப்பண்ணசாமிக்கு அருகே குதிரை சிலைகள் கம்பீரமாக நிற்கின்றன. ஆலய முகப்பில் யானை சிலைகளும் உண்டு.
கீழாநிலைக்கோட்டையைச் சுற்றியுள்ள 84 ஊர் நாட்டார்களது குலதெய்வம் அரியநாயகி அம்பாள். இவளுக்கும் கீழாநிலைக் கோட்டையில் கோயில் உள்ளது. மாங்குடி சாத்தையனாரின் சகோதரிதான் இந்த அம்பாள். இவளுக்கு, ஆடி மாதத்தில் செவ்வாய்த் திருவிழா களை கட்டும். திருவிழாவின் 7ஆம் நாள் மாலை மாங்குடி சாத்தையனாருக்கு அபிஷேக ஆராதனைகள் நடைபெறும். பிறகு, மாங்குடி கண்மாய்க் கரையில் பொங்கல் வைத்து படையலிட்டு, எருதுகட்டு (ஒரு வகை மஞ்சு விரட்டு) நடைபெறுகிறது.
மேலும் ஆடி அல்லது ஆவணி மாதத்தில் நடைபெறும் புரவி எடுப்பு திருவிழாவும் இங்கு வெகு பிரசித்தம். ஒரு மாதத்துக்கு முன்னதாகவே குதிரைகளை செய்ய, மாங்குடியாருக்கு பூஜை வைக்கும் வேளார் இனத்தாரிடம் ஊர்மக்கள் பிடிமண் கொடுக்கின்றனர். ஆலயத்திலிருந்து சுமார் 10 கி.மீ. தொலைவில் இருக்கும் கொசவப்பட்டி என்ற கிராமத்தில்தான் குதிரை பொம்மைகள் தயார் செய்யப்படுகின்றன. புரவி எடுப்பு நாளன்று மேள தாளத்துடன் கொசவப் பட்டிக்கு செல்லும் கிராமத்தவர், அங்கு தயாராகி நிற்கும் குதிரை பொம்மைகளுக்கு பூஜை செய்வார்கள். பிறகு, அவற்றை அங்கிருந்து தூக்கி வந்து, ஆலயத்தின் எதிரே உள்ள பொட்டலில் வைக்கின்றனர். மதியம் அன்னதானம், இரவு கலை நிகழ்ச்சி என்று திருவிழா நிறைவு பெறுகிறது.
இதேபோல் மாசி சிவராத்திரியும் இங்கு விசேஷம். அன்று மாங்குடி சாத்தையனாருக்கும் பிற தெய்வங்களுக்கும் ஆறு கால பூஜைகள் நடைபெறும். மறு நாள், பால் குடம், அக்னிக் காவடி எடுத்தல், பூக்குழி இறங்குதல் முதலான வைபவங்கள் நடைபெறும்.
திங்கள் மற்றும் வெள்ளிக் கிழமைகளில் பக்தர்கள் பெருமளவில் வருகின்றனர் குழந்தை வரம் கேட்பவர்கள், அம்மனுக்கு எதிரே இருக்கும் நறுவிலி மரத்தில் மரத்தொட்டில் கட்டி வேண்டிக் கொள்கின்றனர். மேலும், திருமண வரம் கேட்பவர்களுக்கும் தீராத நோயால் அவதிப்படும் கணவனுக்காக பிரார்த்திக்கும் பெண்களுக்கும் கை மேல் பலன் தருகிறாள் நருவிழியாள். பிரார்த்தனை பலித்ததும் நறுவிலி மரத்தில் வளையல், காதோலை மற்றும் கருக மணி முதலானவற்றை கட்டிச் செல்கின்றனர்.
இப்படி, நருவிழியாள் பேரைச் சொன்னாலே நல்லது நடக்கும் அதேநேரத்தில், மோசநாசம் செய் பவர்களை உண்டு இல்லை என்றாக்கி விடுவாள். மோசக்காரர்களை தட்டிக் கேட்க இயலாதவர்கள், ‘நருவிழி தாயே, நீ இருக்கறது நெசம்னா அவங்களுக்கு நீதான் தண்டனை கொடுக்கணும்‘ என்று வேண்டிக் கொண்டு, ஒண்ணேகால் ரூபாயை படிக்கட்டி (காணிக்கை அளித்தல்) விட்டுப் போகின்றனர். இன்னும் சிலர், அம்மன் சந்நிதிக்கு எதிரில் காசை துண்டு துண்டாக வெட்டிப் போட்டு விட்டுச் செல்கின்றனர். இதற்கெல்லாம் உடனடி பலன் கொடுக்கிறாள் நருவிழியாள்.

+91-94440 20084 (மாற்றங்களுக்குட்பட்டது)

காலை 5.30மணி முதல் 12 மணி வரை மாலை 4 மணி முதல் இரவு 8 மணி வரை திறந்திருக்கும்.

பிரம்மாவின் புத்திரரான புலஸ்தியருக்கும் திருவண விந்துவின் புத்திரிக்கும் விஸ்வாரா என்பவர் பிறந்தார். இந்த விஸ்வாராவின் மகனே குபேரன். இவரது மாற்றாந்தாய்க்கு பிறந்தவனே இராவணன். முதலில் இலங்கை அதிபதியாக இருந்தவர் குபேரனே. அவரிடம் இருந்து இராவணன் ஆட்சியைக் கைப்பற்றி விட்டான். குபேரனின் விமானம் எங்கு பறந்து சென்றாலும் அந்த விமானம் தங்கம், முத்து ஆகியவற்றை சிந்திக் கொண்டே செல்லும். குபேரனை இராணவன் இலங்கையில் இருந்து வெளியேற்றியதைத் தொடர்ந்தே அவன் பல சோதனைகளைச் சந்திக்க நேர்ந்தது என்றும், கூறுவதுண்டு. குபேரன் சிவனிடம் அதிக பக்தி கொண்டவர். குபேரன் கடுந்தவம் புரிந்து சிவனை வழிபட்டார். அவரது பக்திக்கு மெச்சிய சிவனும், பார்வதி சமேதராகக் காட்சி தந்தார். சிவனுடன் அழகே வடிவான பார்வதியைக் கண்ட குபேரன், “ஆஹா இப்படியொரு தேவியை இதுநாள் வரை துதிக்கவில்லையே” என்று எண்ணினான். இந்த நினைப்பில் குபேரனின் ஒரு கண் துடித்து அடங்கியது. இதைப் பார்த்து பார்வதி மிகவும் ஆத்திரமடைந்து, குபேரனின் துடித்த கண்ணை வெடிக்கச் செய்தாள். குபேரனுக்கு ஒரு கண் போய் விட்டது. பின், அவர் மன்னிப்பு கேட்க, பார்வதியும் பெருந்தன்மையுடன் குபேரனை மன்னித்தாள். ஆனால், போன கண் போனது தான் என்றாலும் அதற்குப் பதிலாக சிறிய கண் ஒன்றை குபேரனுக்கு தோன்றும்படி செய்தார் சிவபெருமான். அத்துடன் குபேரனின் தவத்தையும், பூஜையையும் மெச்சி எட்டு திக்கு காவலர்களில் ஒருவராக குபேரனை சிவன் நியமித்தார். அதன்பின், இலட்சுமி தேவி குபேரனை தன தானிய அதிபதியாக்கினாள். அதாவது பணத்துக்கும், தானியத்துக்கும் அவர் சொந்தக்காரர் அல்ல, அவற்றை கண்காணிப்பது மட்டுமே அவர் பொறுப்பு. கொடுப்பது அன்னை லட்சுமி.

சிரித்த முகம், இடது கையில் சங்கநிதி, வலது கையில் பதுமநிதி அடங்கிய கலசத்தை அணைத்துக் கொண்டு அன்னை லட்சுமி, துணைவி சித்தரிணீயுடன் குபேரன் தரும் காட்சியை காண கண் கோடி வேண்டும்.

கோயிலைச் சுற்றியுள்ள பிரகாரத்தில் இலட்சுமி கணபதி, குபேர இலிங்கம், செல்வ முத்துக்குமரன், யோக ஆஞ்சநேயர், நவ கிரகங்கள் உள்ளன. கோசாலையும் உள்ளது. இந்தியாவிலேயே இலட்சுமி குபேரருக்கு என கோயில் உள்ளது இங்கு மட்டுமே என்பது குறிப்பிடத்தக்கது.

திருவிழா:

தீபாவளி தினத்தன்று இங்கு சிறப்பு பூஜைகள் நடத்தப்படுகிறது. அன்றைய தினம் குபேரனை வழிபடுவது மிகவும் சிறப்பான பலன்களை அளிக்கும். வைகுண்ட ஏகாதசி, அட்சய திரிதியை

வேண்டுகோள்:

செல்வத்துக்கு அதிபதி இலட்சுமி. அதைக் கண்காணித்துக் காப்பவர் குபேரன். இவ்விருவரையும் இணைத்து இலட்சுமி குபேர பூஜை செய்து வர நிலையான செல்வம் உண்டாகும். இழந்த செல்வத்தையும் பெற்று புகழோடு வாழலாம். இரத்னமங்கலம் குபேரனையும் இலட்சுமியையும் ஒருசேர ஒருமுறை தரிசித்து வந்தால், அவர்கள் வாழ்வில் செல்வம் செழித்தோங்கும் என்பதில் ஐயமில்லை. திருப்பதி செல்லும் முன் இரத்னமங்கலம் குபேரனை வழிபட்டுச் செல்வது மிகவும் விசேஷமானதாகும். வளமான வாழ்வுக்காக இங்கு லட்சுமி குபேர பூஜை செய்வது விசேஷம். இந்த பூஜையை பவுர்ணமி மற்றும் அமாவாசையில் செய்வது மிகுந்த பலன் தரும்.

நேர்த்திக்கடன்:

லட்சுமி குபேரருக்கு திருமஞ்சனம் செய்து ஆடை அணிவித்து வழிபடுகின்றனர்.

+91-96778 18114 (மாற்றங்களுக்குட்பட்டது)

காலை 6 மணி முதல் 11 மணி வரை மாலை 4 மணி முதல் இரவு 8 மணி வரை திறந்திருக்கும்.

குபேரன் தஞ்சாவூருக்கு பயணமாகி சிவனை வழிபட்டதாக ஒரு தகவல் உண்டு. தஞ்சாவூரில் பிரகதீஸ்வரர் கோயில் (பெரிய கோயில்) கட்டப்படுவதற்கு முன்னதாக ஊர் எல்லையில், ஒரு சிவன் கோயில் இருந்தது. இங்குள்ள இறைவன் “தஞ்சபுரீஸ்வரர்” எனப்பட்டார். இராவணன், தான் பெற்ற தவவலிமையால், குபேரனிடமிருந்த செல்வத்தைப் பறித்துக் கொண்டான். செல்வமிழந்த குபேரன், மீண்டும் செல்வம் பெற பல சிவன் கோயில்களுக்கும் சென்றான். இறுதியில் தஞ்சாவூர் தலத்துக்கு வந்து இங்குள்ள சிவனிடம் தஞ்சமடைந்தான். தன்னிடம் தஞ்சம் புகுந்தவர்களைக் காப்பாற்றும் வல்லமையுள்ள சிவன் இக்கோயிலில் தஞ்சபுரீஸ்வரர் என்ற பெயரில் அருள்பாலிக்கிறார். இவரது பெயராலேயே இவ்வூருக்கு “தஞ்சவூர்” என்ற பெயர் எற்பட்டு காலப்போக்கில் “தஞ்சாவூர்” ஆனதாக தல புராணம் குறிப்பிடுகிறது. “குபேரபுரீஸ்வரர்” என்ற திருநாமமும் சுவாமிக்கு உண்டு.

பிரம்மாவின் மனதில் இருந்து புலஸ்தியர் என்ற மகன் தோன்றினார். இவருக்கு விச்வரஸ் என்ற மகன் பிறந்தார். விச்வரஸ் முனிவராயினும், சுமாலி என்ற அரக்கனின் மகள் கேகசியைத் திருமணம் செய்து கொண்டார். இதனால் தாயின் குணநலத்துடன் மூன்று பிள்ளைகள் பிறந்தனர். அவர்களே இராவணன், கும்பகர்ணன், சூர்ப்பனகை ஆகியோர். இதன் பின் விபீஷணன், குபேரன் ஆகியோர் பிறந்தனர்.

இக்குடும்பத்தில் பிறந்த ஆண்மக்களில் இராவணனும், குபேரனும் சிவ பக்தர்கள். கும்பகர்ணன் தன் கொள்ளுத்தாத்தா பிரம்மாவின் பக்தன். விபீஷணன் பெருமாள் பக்தன். இது எதிலும் சேராமல் பெண் என்ற சொல்லுக்கே களங்கம் ஏற்படுத்த சூர்ப்பனகைக்கு பக்தியும் கிடையாது. பெண்ணுக்குரிய நாணமும் இல்லாமல், ஆணழகர்களை தேடித்திரியும் காமாந்தகாரி. இராவணன் சிவபக்தனாயினும் பெண் பித்தன். கும்பகர்ணன் சாப்பாட்டுராமன். விபீஷணனும், குபேரனும் தப்பிப் பிறந்தவர்கள். அசுரகுணங்கள் எதுவும் ஒட்டிக் கொண்டிருக்கவில்லை. இராவணன், சிவ பெருமானிடம் மனிதரைத் தவிர பிறரால் அழியக்கூடாது என்ற வரம் பெற்றவன். குபேரன் தன் சிவபக்தியால் வடதிசைக்கு அதிபதி ஆனவன். மேலும் சிவபெருமான் உலகத்து செல்வம் முழுவதையும் அவனிடம் ஒப்படைத்து, உழைக்கின்ற மக்களுக்கு, அவரவர் விதிப்பயனுக்கேற்ப செல்வத்தைக் கொடுத்து வர கட்டளையிட்டார். இந்நிலையில், திருமாலின் மனைவியான மகாலட்சுமி, எட்டுவிதமான சக்திகளைப் பெற்றாள். தனம், தான்யம், சந்தானம் உள்ளிட்ட எட்டு வித சக்தி பெற்ற இவளது சக்திகள் அனைத்தையும் சங்கநிதி, பதுமநிதி என்ற வாலிபர்களிடம் ஒப்படைத்தாள். இவர்களைத் தன் கணக்கு பிள்ளைகளாக நியமித்துக் கொண்டார் குபேரன். குபேரனின் இருபுறமும் இவர்கள் அமர்ந்தனர். குபேரன் அரசாட்சி நடத்த, அழகாபுரி என்ற பட்டணத்தை தேவசிற்பியான விஸ்வகர்மா உருவாக்கி கொடுத்தார். இங்கு ஒரு அரண்மனை கட்டப்பட்டது. இந்த அரண்மனையில் இருந்த அத்தாணி மண்டபத்தில் தாமரை மலர் ஏந்தி, மீன் ஆசனத்தில் போடப்பட்ட பட்டு மெத்தை மீது அமர்ந்து ஆட்சி செலுத்தினான் குபேரன். கிரீடம், தங்க ஆபரணம் அணிந்து முத்துக்குடையின் கீழ் அமர்ந்த இவன், கையால் அபயமுத்திரை காட்டுவான். அதாவது, பணக்கஷ்டத்தால் துன்பப்படுபவன் இதுவரையில் கொடிய பாவங்கள் செய்யாமல் இருந்தால் அவனை ஒரே நாளில் கோடீஸ்வரன் ஆக்குவது இவரது பணி. இவரது வலதுபுறத்தில் சங்கநிதியும், இடதுபுறம் பத்மநிதியும் இருப்பார்கள். சங்கநிதி கையில் சங்கு வைத்திருப்பான். இவன் தான் குபேரனிடம் செல்வம் பெற அனுமதி கொடுப்பவன். இவனது கை வர முத்திரை தாங்கி இருக்கும், பதுமநிதியின் கையில், தாமரை இருக்கும். தாமரையும், சங்கும் செல்வத்தின் அடையாளங்கள். குபேரனின் அருகில் லட்சுமிதேவி, தனலட்சுமியாகவும், தைரிய லட்சுமியாகவும் வடிவம் தாங்கி அமர்ந்திருப்பாள். குபேரன் இங்கு வந்ததைக் குறிக்கும் வகையில், தஞ்சபுரீஸ்வரர் கோயிலில் சுவாமி சன்னதி முன்புள்ள தூணில், குபேரன் சிற்பம் இருக்கிறது.

திருவிழா:

மகாசிவராத்திரி, மார்கழி திருவாதிரை, பங்குனி உத்திரம், திருக்கார்த்திகை, தீபாவளி.

வேண்டுகோள்:

தீபாவளித் திருநாளிலும், வெள்ளிக்கிழமைகளிலும் இந்த குபேரனை வழிபட்டால் செல்வம் பெருகும் என்பது நம்பிக்கை.

நேர்த்திக்கடன்:

வேண்டுகோள் நிறைவேறியவர்கள் இறைவனுக்குத் திருமுழுக்காட்டு செய்து, புத்தாடை அணிவித்து, சிறப்பு பூசைகள் செய்து நேர்த்திக்கடன் செலுத்துகின்றனர்.

+91 – 427- 249 1389 (மாற்றங்களுக்குட்பட்டது)

காலை 6.30 மணி முதல் 1 மணி வரை, மாலை 4 மணி முதல் இரவு 8 மணி வரை திறந்திருக்கும்.

காலங்கி சித்தர் என்பவர் பழநியில் நவபாஷாண முருகன் சிலையை பிரதிஷ்டை செய்த போகரின் குரு ஆவார். திருமந்திரம் எழுதிய திருமூலரின் மரபில் வந்தவர். கூடுவிட்டுக் கூடு பாய்வது உள்ளிட்ட அஷ்டமாசித்திகளை அறிந்தவர். ஏழு மடங்களை ஸ்தாபித்தவர்.

“கஞ்சம்” என்றால் “தாமரை” எனப் பொருள். மேலிருந்து பார்த்தால் தாமரை போன்ற தோற்றமுடையதால் இப்பெயர் ஏற்பட்டிருக்கலாம். அனுமான் சஞ்சீவி மலையுடன், தென் இலங்கைக்கு செல்லும் வழியில், அதன் ஒரு பகுதி மிகமிக குறைந்த அளவில் கீழே விழுந்ததாகவும், அதுவே கஞ்சமலை ஆயிற்று என்றும் சொல்வர். குறைந்து விழுந்ததால் “கஞ்சம்” என்ற பொருளிலும் இந்த மலைக்கு பெயர் வந்திருக்கலாம்.

காலாங்கி சித்தரும், அவருடைய குரு திருமூலரும் மலைப்பகுதிகளில் மூலிகை தேடி அலைந்தனர். அவ்வாறு மூலிகை தேடி அலையும் போது கஞ்சமலைக்கும் வந்தனர். திருமூலர், தன் சிஷ்யன் காலாங்கியை சமைக்கச் சொல்லி விட்டு, மூலிகை தேடி காட்டுக்குள் போய்விட்டார். அரிசி வெந்து கொண்டிருந்த போது, அதைக் கிளறுவதற்கு அகப்பை ஏதும் இல்லாததால், அருகிலுள்ள ஒரு செடியிலிருந்து ஒரு குச்சியை ஒடித்துக் கிளறினார். அவ்வளவு தான் சோறு கருப்பாகி விட்டது.

“ஐயையோ. குரு வந்தால் கோபிப்பாரே” என்ற பயம் ஏற்பட்டது காலாங்கிக்கு. உடனே, அவர் சமைத்த சோறு முழுவதையும் சாப்பிட்டு விட்டார். சிறிது நேரத்தில் அவரது உடலில் பெரிய மாற்றம் ஏற்பட்டது. நடுத்தர வயதில் இருந்த காலாங்கி, வாலிபனைப் போல் மாறி விட்டார். தன்னைப் பார்த்து ஆச்சரியப்பட்டார். அந்த மூலிகைக்கம்பால் கிளறிய சோற்றால்தான் இந்த மாற்றம் எனத் தெரிந்துகொண்டார். காட்டுக்குச் சென்ற திருமூலர் திரும்பி வந்தார். சீடனைக் காண வில்லை. யாரோ ஒரு இளைஞர் நின்று கொண்டிருந்தார்.

“அடேய். இங்கே என் சீடன் ஒருவன் இருந்தான் பார்த்தாயா? பசிக்கிறது. சாப்பாடு போடாமல் எங்கே போய் விட்டான்?” என்றார். இளைஞர் திருமூலரின் காலில் விழுந்தார். “குருவே. நான் தான் காலாங்கி” என்றவர் நடந்ததை எல்லாம் சொன்னார். திருமூலருக்கு ஆச்சரியம் தாங்கவில்லை. இருந்தாலும், அதை மறைத்துக் கொண்டு, “அடேய். நான் வருவதற்குள் சாப்பிட்டு விட்டாயே. இதற்கு பரிகாரத்தை நீயே செய்து கொள்” என்றார். காலாங்கி வேறு வழியின்றி கைவிரலைக் தொண்டைக் குழிக்குள் வைத்து சாப்பிட்டதை எல்லாம் வாந்தி எடுத்து விட்டார். திருமூலர் அவர் வாந்தி எடுத்ததை எடுத்துச் சாப்பிட்டார். அதன் பின் அவரும் இளைஞராகி விட்டார். இருவரும் இனைஞர்களான இடம், தற்போது கூட உள்ளது. இந்த ஊருக்கு பெயரே “இளம் பிள்ளை.” கஞ்சமலை அருகில் இந்த ஊர் இருக்கிறது. பின்னர் காலாங்கிக்கு சித்தர் என்ற அந்தஸ்தை அளித்து, அங்கு வரும் மக்களின் நோய்க்கு தருந்தபடி தகுந்த சிகிச்சையளிக்க உத்தரவிட்டார். காலாங்கியும் அங்கேயே தங்கி விட்டார். மக்கள் அவரை “காலாங்கி சித்தர்” என் அழைத்தனர். ஒரு கால கட்டத்தில் அவர் இரும்புக்கல் தாதுவாக மாறி அப்படியே அமர்ந்து விட்டார். இவர் சிவனை நினைத்து ஆயிரம் ஆண்டுகள் தவமிருந்ததாகவும், இவரது தவத்திற்கு இரங்கிய சிவன், இவருக்கு ஈஸ்வரபட்டம் கொடுத்து “சித்தேஸ்வரர்” என பெயர் மாற்றியதாகவும் தல வரலாறு கூறுகிறது. இதனால் இலிங்கவடிவிலேயே சித்தரின் சன்னதி தற்போது இருக்கிறது. இந்தக் கோயில் அருகே ஓடும் பொன்னி ஓடை எக்காலமும் வற்றுவதில்லை. பக்தர்கள் இதில் நீராடுகின்றனர். கோயிலுக்குள் இருக்கும் காந்ததீர்த்த குளத்து நீர் கொண்டு சுவாமிக்கு அபிஷேகம் செய்யப்படுகிறது. இக்குளத்து நீரை தலையில் தெளித்தாலே வியாதிகள் தீரும் என்பது நம்பிக்கை. முகத்தில் பரு உள்ளவர்கள் உப்பு, மிளகு வாங்கிப் போட்டு இந்த குளத்து நீரால் முகம் கழுவினால் பரு வருவதில்லை என்கிறார்கள். சில டாக்டர்களும் இங்கு போகச் சொல்லி நோயாளிகளை பரிந்துரை செய்வதாக சொல்கிறார்கள் கோயில் நிர்வாகத்தினர்.

இக்கோயிலுக்கு அமாவாசையன்று தான் பக்தர்கள் ஏராளமாக வருகின்றனர். “அமாவாசை கோயில்” என்ற பெயர் கூட இதற்கு உண்டு. தீராத நோயுள்ளவர்கள் அன்று சித்தேஸ்வரரை வணங்கி, கோயிலில் உள்ள தீர்த்தத்தை தலையில் தெளித்து நலம் பெற வேண்டலாம். பவுர்ணமியன்று பக்தர்கள் மாலை 5 மணியில் இருந்து கிரிவலம் துவங்குகிறார்கள். 18 கி.மீ., சுற்றளவுள்ள மலையை சித்தேஸ்வரர் நாமம் சொல்லி சுற்றி வருகின்றனர். இரவு வேளையில், சுற்றுச்சூழல் மாசில்லாத இம்மலையைச் சுற்றி வருவதன் மூலம் மூலிகை காற்று பட்டு, பல நோய்கள் தீர்வதாக நம்புகின்றனர்.

அழகிய விமானத்துடன் கூடிய சிறிய கோயில் உள்ளது. காலாங்கிசித்தரும், திருமூலரும் மலை உச்சியில் இருந்த கோயிலுக்கும் பாதை இருக்கிறது. இங்கு நடந்து தான் செல்ல முடியும். கோயிலுக்குள் சித்தர் சன்னதியைத் தவிர விநாயகர், சுப்பிரமணியர் மட்டுமே உள்ளனர். கி.மு.5ம் நூற்றாண்டு கால கோயில் இது.

மலையடிவாரத்தில் இருந்து சற்று தூரம் நடந்தால் சமீபத்தில் உருவாக்கப்பட்ட முருகன் கோயில் உள்ளது. “ஞானசற்குரு பால முருகன்” என இவரை அழைக்கின்றனர். நாரதர், சிவனுக்கு உபதேசிக்கும் முருகன் சிலைகள் சிறப்பாக இருக்கின்றன. சித்தர் கோயில் ஒன்றில், கிரிவலம் நடப்பது சிறப்பம்சமாகும்.

திருவிழா:

அமாவாசை, பவுர்ணமி

வேண்டுகோள்:

வியாதிகள் குணமாகவும், முகத்தில் உள்ள பரு நீங்கவும் பிரார்த்தனை செய்து கொள்கின்றனர்.

நேர்த்திக்கடன்:

பிரார்த்தனை நிறைவேறியதும் உப்பு, மிளகு வாங்கி போட்டு நேர்த்திக்கடன் நிறைவேற்றுகின்றனர். இங்குள்ள மலையில் ஏராளமான மூலிகைகள் இருப்பதால், இங்கு கிரிவலம் வந்தால் தீராத நோய்களும் தீரும் என்பது நம்பிக்கை.

+91- 4368 – 222 717 (மாற்றங்களுக்குட்பட்டது)

காலை 6 மணி முதல் இரவு 9 மணி வரை திறந்திருக்கும்.

முன்னொரு காலத்தில் காரைவனம் எனப்பட்ட இப்பகுதியில் வசித்த தனதத்தன், தர்மவதி தம்பதியருக்கு புனிதவதி என்ற மகள் பிறந்தாள். சிவன் மீது பக்தி கொண்டிருந்த அவளை,
பரமதத்தன் என்ற வணிகனுக்கு மணமுடித்து கொடுத்தனர். திருமணமான பின்னரும் அவள் சிவசேவையில் நாட்டம் கொண்டிருந்தாள். ஒருசமயம் ஒரு சிவபக்தர் மூலமாக, இரண்டு மாங்கனிகளை பரமதத்தனிடம் கிடைக்கும்படி செய்தார் சிவன். கனிகளை பெற்ற பரமதத்தன், அதனை வீட்டிற்கு கொடுத்து விட்டான். சிவன், அவனது வீட்டிற்கு அடியார் வேடத்தில் சென்றார். கணவன் இல்லாத வேளையில் வந்த அவரை வரவேற்ற புனிதவதி அன்னத்துடன் ஒரு மாங்கனியையும் படைத்தாள். சாப்பிட்ட அடியார் அங்கிருந்து சென்று விட்டார். வீட்டிற்கு வந்த பரமதத்தனுக்கு அன்னம் பரிமாறிய புனிதவதி, ஒரு மாங்கனியை வைத்தாள். அதன் சுவை நன்றாக இருக்கவே, மற்றொரு கனியையும் தனக்கு வைக்கும்படி கேட்டான் பரமதத்தன். கணவன் பேச்சை அப்படியே கேட்ட புனிதவதி செய்வதறியாது திகைத்தாள். சமையலறைக்குள் சென்று, தனக்கு ஒரு கனி கிடைக்க சிவனிடம் வேண்டினாள். அவள் கையில் ஒரு மாம்பழம் வந்து அமர்ந்தது. அதனை கணவனுக்கு படைத்தாள் புனிதவதி. முதலில் வைத்த மாங்கனியைவிட அதிக சுவையுடன் இருந்ததால் சந்தேகமடைந்த பரமதத்தன், காரணம் கேட்டான். புனிதவதி நடந்ததை கூறினாள். பரமதத்தன் நம்பவில்லை. சிவன் கனி தந்தது உண்மையானால், மீண்டும் ஒரு கனியை வரவழைக்கும்படி கூறினான். புனிதவதியும் சிவனை வணங்கவே, கனி கைக்கு வந்தது. தன் மனைவி தெய்வப்பிறவி என நினைத்த பரமதத்தன், அவளை விட்டுப் பிரிந்தான். வேறு ஊருக்கு சென்று மற்றொரு பெண்ணை மணம் முடித்துக் கொண்டான். அவளுக்கு பிறந்த குழந்தைக்கு “புனிதவதி” என்று பெயர் வைத்தான். புனிதவதி இதையறிந்து கணவனை அழைக்கச் சென்றாள். அவன் அவளை தெய்வமாகக் கருதிக் காலில் விழுந்தான். புனிதவதியார் தன் கணவனுக்கான உடல் தனக்கு வேண்டாம் என்று சிவனை வேண்டி, சதையை உதிர்த்து, எலும்பாகி முதிய வடிவம் பெற்றார். அப்போது “கைலாயம் செல்க” என அசரீரி உரைத்தது. கைலாயம் புனிதமான இடம் என்பதால், கால் ஊன்றாமல், தரையில் தலையை ஊன்றி தலைகீழாக கைலாயம் சென்றார் அந்த அம்மை. சிவன் அவரை எதிர்கொண்டு “தாயே சுகமாக வந்தனையா?” என்றார். தன் நடனத்தை காட்டியருளினார். புனிதவதியாருக்கு அவர் பிறந்த ஊரில், கோயில் கட்டப்பட்டது.

தும்புரு என்ற தேவர் வீணை இசைப்பதில் வல்லவர். இவரது மகள் சுமதி, சிவனை வேண்டித் தவம் செய்தாள். அப்போது துர்வாச முனிவர் அங்கு வந்தார். சுமதி, துர்வாசரை கவனிக்கவில்லை. கோபம்கொண்ட அவர், அப்பெண்ணை மானிடப்பிறப்பு எடுக்கும்படி சபித்து விட்டார். அவளே புனிதவதியாகப் பிறந்தாள். சிவன் “அம்மையே” என்று அழைத்ததாலும், காரைக்காலில் பிறந்தவர் என்பதாலும் “காரைக்கால் அம்மையார்” என்று அழைக்கப்படுகிறார். இவரே இக்கோயிலின் மூலவர். இங்குள்ள சிவனின் திருநாமம் சோமநாதர். தல விநாயகர்: சம்பந்த விநாயகர்.

திருவிழா:

இக்கோயிலில் ஆனி மாதத்தில் நடக்கும் “மாங்கனி அழைத்தல்” திருவிழா மிகவும் பிரசித்தம். இம்மாத பவுர்ணமியன்று சிவன், பிச்சாண்டவர் கோலத்தில் வீதியுலா செல்கிறார். அப்போது மக்கள் உயரமான இடத்திலிருந்து வீதியில் மாங்கனிகளை வீசுவர். குழந்தை பாக்கியம் இல்லாதவர்கள் மாங்கனிகளை தங்களது சேலையில் தாங்கி பிடித்துக் கொள்வர். மறுநாள் காலை 5 மணிக்கு அம்மையார், எலும்பு வடிவில் கைலாயம் சென்ற வைபவம் நடக்கிறது. அப்போது சிவன், கோயிலுக்கு வெளியில் ஓரிடத்தில் இருப்பார். அப்போது இரட்டை மணிமாலை, திருவந்தாதி பாடப்படும். பின்னர் ஊரிலுள்ள அனைத்து விளக்குகளும் அணைக்கப்பட்டு, சிவனுக்கு அருகில் ஒரு தீப்பந்தமும், காரைக்காலம்மையார் கோயிலில் ஒரு தீப்பந்தமும் ஏற்றப்படும். அம்மையார் கோயில் தீப்பந்தத்தை, சிவனருகே உள்ள தீப்பந்தத்தில் கொண்டு சேர்ப்பர். அம்மையார், ஜோதி வடிவில் இறைவனை ஐக்கியமாவதாக இதனை சொல்கிறார்கள். பங்குனியிலும் அம்மையார் ஐக்கிய விழா கொண்டாடப்படுகிறது.

கோரிக்கைகள்:

திருமணமான பெண்கள் இவரிடம் வேண்டிக்கொண்டால், இல்வாழ்க்கை சிறப்பாக இருக்கும் என்பது நம்பிக்கை.

நேர்த்திக்கடன்:

காரைக்காலம்மையாருக்கு மாங்கனி நைவேத்யம் படைத்து நேர்த்திக்கடன் நிறைவேற்றுகிறார்கள்.

காலை 7 மணி முதல் 11.30 மணி வரை, மாலை 5 மணி முதல் இரவு 8 மணி வரை திறந்திருக்கும்.

ஒவ்வொரு யுகத்தில் தெய்வ அவதாரங்கள் வெவ்வேறு வகையில் நிகழும். அப்படி ஒரு யுகத்தில்தான் கண்ணுதற் கடவுளுக்கும் முன்பாகவே பிறந்துவிட்டார் கணேசன். அதன்பின்னர், பார்வதி கேட்ட வரத்தின்படி முதற்கடவுளே அவளது மூத்த மகனாகவும் அவதரித்தார். முதல் யுகத்தில்தான் சிவ- பார்வதி கல்யாணத்தை தாமே வேதியராக இருந்து நடத்தி வைத்திருக்கிறார் விநாயகர். அந்தக் கல்யாணம் நடந்த தலம் திருமணஞ்சேரி. மகேசனுக்கும் மகேஸ்வரிக்கும் திருமணம் நடத்தி வைக்க பிள்ளையார் வந்தபோது, அவர் இங்கேயே தங்கி நீராடி, நியமநிஷ்டைகளோடு தினசரி பூஜைகள் செய்தது, இத்தலத்து ஈசனுக்குத்தான். இன்னொரு விசேஷம் இங்கே பிள்ளையார் தனியாக இல்லை. இரட்டை வடிவெடுத்து தானே தன்னுடன் இருக்கும் இரட்டைப் பிள்ளையாராக காட்சி தருகிறார். ஒரு வடிவில் இங்கே சிவபூஜை நடத்திய கணபதி. மற்றொரு வடிவில் திருமணஞ்சேரியில் நடந்த உமா மகேசர் திருமணத்தில் வேதியராக இருந்தாராம். எனவே இரட்டை வடிவம்.

காளீஸ்வரர் கோயிலுக்குச் செல்லும் வழியிலேயே வெகு அருகிலே தனிக் கோயில் கொண்டிருக்கிறார், இந்தத் தந்தமுகன். இவர் கோயிலருகே இருக்கும் குளம், ஹோமம் நடத்துவதற்குரிய புனித நீருக்காக கணபதியால் அமைக்கப்பட்டது. அதனால் ஹோம குளம் என்றே பெயர். சிவ-பார்வதி திருமணம் நடந்திட ஏற்பாடுகள் செய்யப்பட்டபோது, அசுர சக்திகள் பல அதனைத் தடுத்திட முயன்றனவாம். அப்போது அம்பிகை விஸ்வரூபக் காளி வடிவெடுத்து அந்தத் தீய சக்திகளை அழித்தாள். அதன்பிறகும் கோபம் தணியாமல் இருந்த அவளை, ஈசன் மையலோடு நோக்கினார். அந்தப் பார்வை கண்டு நாணிய அம்பிகை சிறிய வடிவுக்கு மாறி, குளிர்ந்த நிலவு போல் ஆனாள். சிவனின் விருப்பத்திற்கு உரியவள் என்பதால் சிவகாமசுந்தரியானது அவளது திருநாமம்.
காளியை சினம் தணியச் செய்ததால் இவரது திருநாமம் காளீஸ்வரர் என்று ஆனது.

வழக்கமாக கருவறைச் சுற்றில் இறைவனின் கோமுகத்திற்கு அருகே இருக்கும் சண்டிகேஸ்வரர், இங்கே பிரம்மஸ்தானத்தில் அம்பாளின் கோமுகத்தினருகே இருப்பது வித்தியாசமான அமைப்பு. சண்டிகேஸ்வரருக்கு, க்ருதயுகத்தில் நான்கு முகம்; திரேதாயுகத்தில் மூன்று முகம்; துவாபரயுகத்தில் இரண்டு; இப்போது நடக்கும் கலியுகத்தில் ஒரு முகம் இருக்கும் என்கின்றன சிவாகம புராணங்கள். இங்கே இருப்பவர் க்ருதயுக சண்டிகேஸ்வரர். இந்த அமைப்பே இக்கோயிலின் பழமைக்குச் சான்றாக இருப்பதாகச் சொல்கிறார்கள். க்ருதயுக சண்டேஸ்வரர் என்பதால் இவரை வழிபடுவது நம் நான்கு தலைமுறைப் பாவங்களைப் போக்கும் என்பது நம்பிக்கை.

பிரகாரத்தை வலம் வந்து கோஷ்ட தெய்வங்களான கணபதி, தென்முகக்கடவுள், மகாவிஷ்ணு, பிரம்மா, துர்க்கையை துதிக்கலாம். பிராகாரத்தில் சுப்ரமண்யர் சன்னதி, சதுர்முக சண்டிகேஸ்வரர் சன்னதிகள் உள்ளன.

திருவிழா:

பிரதோஷம், சிவராத்திரி

கோரிக்கைகள்:

இரட்டைப் பிள்ளையாரை வழிபட்டால் தடைப்பட்ட திருமணங்கள் தடை விலகி கைகூடும் என்பது ஐதீகம். மணப்பேறு, மகப்பேறு கிட்ட, பித்ருசாபங்கள் தீர, நோய்கள் அகல இங்குள்ள சுவாமியையும், அம்மனையும் வழிபட்டுச் செல்கின்றனர்.

நேர்த்திக்கடன்:

வேண்டுகோள் நிறைவேறியவர்கள் இறைவனுக்கும் அம்மனுக்கும் திருமுழுக்காட்டு செய்து, புத்தாடை அணிவித்து, சிறப்பு பூசைகள் செய்து நேர்த்திக்கடன் செலுத்துகின்றனர்.

வழிகாட்டி:

நாகை மாவட்டம் குத்தாலம் பந்தநல்லூர் பேருந்து சாலையில் குத்தாலத்திலிருந்து 3 கிலோமீட்டர் தொலைவில் உள்ளது வில்லியநல்லூர் என்ற இந்த தலம்.

+91-451 2555 455, 97876 18855, 94865 02714

(மாற்றங்களுக்குட்பட்டவை)

காலை 4 மணி முதல் இரவு 8.30 மணி வரை திறந்திருக்கும்.

சில ஆண்டுகளுக்குமுன், 12 வயது சிறுவன் ஒருவன் இப்பகுதிக்கு வந்தான். ஆடை ஏதும் அணியாமல், நிர்வாணமாகவே இப்பகுதிகளில் சுற்றித் திரிந்தான். முதலில் சிறுவன்தானே, என கருதிய மக்கள் அவனைக் கண்டுகொள்ளவில்லை. நாளடைவில் அவன், ஆடையே அணியாமல் எப்போதும் நிர்வாணமாகவே ஊருக்குள் வந்தான். இதைக்கண்ட சிலர், அவனுக்கு ஆடைகளை அணிவித்துப் பார்த்தனர். ஆனால், அவன் அதை கிழித்து எறிந்து விட்டான். இந்த உலகம் மாயை என்னும் போலியான ஆசைகளால் நிறைந்தது. இதில், அனுபவிக்க ஏதுமில்லை. இதைப் புரிந்து கொண்டாலே ஞானம் கிடைத்து விடும். இதை, தனது உருவத்திலேயே உணர்த்தியதால், போகப்போக மக்கள் மரியாதை கொடுத்து நடத்தினர். அவரது பெயர் தெரியாமல் முதலில் பெருமாள் சாமி என அழைத்தனர். எப்போதும் நிர்வாணமாகவே இருந்ததால், ஒருகட்டத்தில் நிர்வாணசுவாமி என்றே அழைத்தனர். அவர் ஏதும் பேசாமல் அமைதியாக இருந்ததால் பிற்காலத்தில் இவர் “மவுனகுரு நிர்வாணசுவாமிகள்” என அழைக்கப்பெற்றார். தன்னிடம் உபதேசம் பெற வந்தவர்களிடம்கூட, அவர் அதிகம் பேசியதில்லை. இங்கேயே முக்தியடைந்த இவருக்கு, சமாதிப்படுத்திய இடத்தில் ஆலயம் கட்டப்பட்டுள்ளது.

ஐப்பசி மாதம் ஐந்தாம் நாள், மூலம் நட்சத்திரத்தில், வெள்ளிக்கிழமையன்று (22.10.1982) இவர் முக்தி பெற்றார். இந்நாளில் குருபூஜை நடக்கும். மூன்று நாள் நடக்கும் விழாவில், தீர்த்தத்திற்கு சிறப்பு பெற்ற தலங்களில் இருந்து கொண்டு வந்த தீர்த்தத்தால், சுவாமிக்கு அபிஷேகம் செய்வர். மூலத்தன்று காலையில் விசேஷ அபிஷேகத்துடன், பூஜை உண்டு. பக்தர்கள் குருபூஜைக்கு முன்பாக, 48 நாள் விரதமிருந்து, இங்கு வந்து வழிபாடு செய்கிறார்கள். அன்று அன்னதானமும் உண்டு. சிவராத்திரியன்று இரவில் இங்குள்ள இலிங்கத்திற்கு நான்கு கால பூஜை நடக்கிறது.

ஆடம்பரமான உணவுகளை விரும்பாத நிர்வாண சுவாமிகள், கூழ், கீரை போன்ற எளிய உணவுகளையே சாப்பிட்டார். அதிகமாக சிகரெட் பிடிப்பதும் அவரது வழக்கமாக இருந்தது. இவ்வாறு, அவர் புகைப்பிடித்து வெளியிடும் புகை போல, இங்கு வரும் பக்தர்களின் துன்பங்கள் நீங்கிவிடுவதாக ஒரு நம்பிக்கை இருக்கிறது. இதற்காக, இங்கு தினமும் நான்கு கால பூஜையிலும் சுவாமியின் கையில் சிகரெட்டை பற்ற வைக்கின்றனர். இங்கு பக்தர்களும் இவருக்கு சிகரெட் பற்றவைத்து வழிபட்டுச் செல்கின்றனர். முன்வினைப்பயன், கடன் நீங்குவதற்காக அதிகளவில் இந்த வழிபாட்டைச் செய்கின்றனர். சிகரெட் சாம்பலுடன், சிறிது விபூதியைச் சேர்த்து பிரசாதமாகவும் தருவதுண்டு. கோரிக்கைகளை சீட்டில் எழுதி, கையில் வைத்தும் வழிபடும் வழக்கம் இருக்கிறது.

பிரதான சன்னதியில் அதிஷ்டானம் செய்த இடத்தில் சிவலிங்கம் பிரதிஷ்டை செய்யப்பட்டுள்ளது. இதற்கு பின்புறம் நிர்வாண நிலையில் ஜோதி மவுனகுருசுவாமிகள் அமர்ந்திருக்கிறார். இவருக்கான மற்றொரு உற்சவர் சிலையும் இங்குள்ளது. பிரதோஷ பூஜையின்போது இவர் கோயிலை வலம் வருவார். இங்கு நிர்வாணசுவாமிக்கு அபிஷேகம் செய்த தீர்த்தத்தை பிரதான பிரசாதமாகத் தருகின்றனர். இதை, பசு வடிவம் உள்ள ஒரு பாத்திரத்தில் வைத்துள்ளனர். இதில் தீர்த்தம் பெறுவது, தேவலோகப் பசுவான காமதேனுவிடமே பிரசாதம் பெறுவது போல நம்பிக்கை இருக்கிறது. இத்தலத்திற்கு அருகில் முத்தாலம்மன் கோயில் உள்ளது. இங்குதான் நிர்வாண சுவாமிகள் தங்கியிருந்தார். இவரது உயிர் பிரிந்ததும் இங்குதான். இக்கோயிலில் அவர் பயன்படுத்திய கட்டில் உள்ளது.

திருவிழா:

குருபூஜை, பிரதோஷம், சிவராத்திரி

வேண்டுகோள்:

முன்வினைப்பயன், கடன் நீங்குவதற்காக அதிகளவில் இங்கு வந்து வழிபடுகின்றனர்.

நேர்த்திக்கடன்:

இங்குள்ள மவுனகுருசுவாமிக்கு சிகரெட் வைத்து நேர்த்திக்கடன் செலுத்துகின்றனர்.

+91- 4545-242 236 (மாற்றங்களுக்குட்பட்டது)

காலை 7 மணி முதல் மாலை 6 மணி வரை திறந்திருக்கும்.

முருகனால் அழிக்கப்பட்ட சூரபத்மன், பானுகோபன், கஜமுகாசுரன், சிங்கமுகன் ஆகிய அசுரர்களுக்கு வில்லாசிரியனாகத் திகழ்ந்தவன் இடும்பாசுரன். முருகனால் இவர்கள் அழிக்கப்பட்ட பிறகு, இடும்பன் சிவபூஜை செய்ய ஆரம்பித்தான். சிறந்த சிவபக்தனாக விளங்கிய இடும்பனுக்கு அவனது மனைவி இடும்பி உற்றதுணையாக விளங்கினாள். இவர்கள் தங்கியிருந்த இடம் “இடும்ப வனம்” எனப்பட்டது. (தற்போது இந்தஇடம் திருத்துறைப் பூண்டியில் இருந்து 16 கி.மீ., தூரத்தில் உள்ளது) இந்நிலையில், அகத்தியர் தனது பூஜைக்காக சிவதி சொரூபங்களாக விளங்கும் சிவமலை மற்றும் சக்திதிமலை ஆகியவற்றை முருகப் பெருமானிடம் கேட்டார். முருகப்பெருமானும் அவற்றைத் தந்தருளினார். அவற்றை, கேதாரத்தில் உள்ள பூர்ச்சவனம் என்னுமிடத்தில் வைத்து வணங்கி வந்தார் அகத்தியர். இந்நிலையில் மலைகளை அங்கேயே வைத்து விட்டு பொதிகை செல்லும் நிலை ஏற்பட்டது. இடும்பன் வன சஞ்சாரம் செய்த போது, குற்றால மலையில் தங்கியிருந்த அகத்தியரைக் கண்டான். முருகப்பெருமானின் கருணையைப் பெற விரும்புவதாகக் கூறினான். அசுரகுருவாயினும் அவனது உயர்ந்த எண்ணத்தைப் புரிந்து கொண்ட அகத்தியர், கேதாரத்திலுள்ள சிவமலை, சக்திமலையை “சரவணபவ” என்னும் ஆறெழுத்து மந்திரத்தையும், பாவம் போக்கும் “அரோகரா” என்றும் முழங்கியபடியே பொதிகைக்கு கொண்டு வந்தால் முருகனின் தரிசனம் கிடைக்குமென்றார். இடும்பனும் இடும்பியும் அங்கு சென்று அம்மலையைத் தூக்க சிவனை வேண்டித் தவமிருந்தனர். அப்போது பிரமதண்டம் (கம்பு) ஒன்று தோன்றியது. அஷ்டதிக்கு நாகங்களும் அங்கே வந்தன. அவற்றை பிரமதண்டத்தில் உறிபோல் கட்டி, மலைகளை அதில் வைத்து காவடியாகச் சுமந்தபடி பொதிகை வரும் வழியில், திருவாவினன்குடி என்ற இடத்தில் பாரம் அதிகமாகவே அங்கே இறக்கி வைத்தான். இளைப்பாறிய பிறகு மீண்டும் தூக்கவே அவனால் முடியவில்லை. சிவமலையின் மீது ஒரு சிறுவன் ஏறி நின்று விளையாடிக் கொண்டிருந்தான். அவனது அழகைப் பார்த்ததுமே இடும்பன் அவனை ஒரு தெய்வப்பிறவி என்று நினைத்தான். மலையில் இருந்து இறங்கிவிடும்படி அவனைச் சொன்னான். அவன் மறுத்ததுடன், “இது நான் தங்கப்போகும் மலை” என்று வாதிட்டான். இருவருக்கும் வாக்குவாதம் ஏற்பட்டது. அந்தச்சிறுவன் தன் கையில் இருந்த தண்டத்தால் இடும்பனை லேசாகத் தட்ட, அந்த அடியைத் தாங்க முடியாமல் இடும்பன் கீழே விழுந்து இறந்தான். இடும்பி கதறினாள். அசுரர்களுக்கே வில்வித்தை கற்றுக்கொடுத்த தன் கணவனைக் கொல்லும் தகுதி, அசுரர்களை வென்ற அந்த முருகனைத் தவிர வேறு யாருக்கும் இருக்க முடியாது என உறுதியாக நம்பிய இடும்பி, சிறுவனின் காலில் விழுந்தாள். அச்சிறுவன் மயில் மேல் முருகனாக காட்சி தந்து இடும்பனை எழுப்பி, “இடும்பா. இம்மலையின் இடையில் நீ நிற்க வேண்டும். பக்தர்கள் உன்போல் எனக்குரிய வழிபாட்டு பொருட்களை காவடியாக கொண்டு வர வேண்டும். உன்னை முதலில் வழிபட்டே என்னை வழிபட வேண்டும். உன்னை வணங்கியவர்கள் என்னை வணங்கிய பயனைப் பெறுவார்கள்” என்றார். கந்தசஷ்டி கவசம் படிப்பவர்கள் “இடும்பாயுதனே இடும்பா போற்றி‘ என்ற வரியை வாசிப்பார்கள். இதிலிருந்தே பழநிமலை தோன்றக் காரணமான இடும்பனின் முக்கியத்துவத்தை அறியலாம். இங்கு செல்லும் பக்தர்களில் பெரும்பகுதியினர் இடும்பன் மலையை எட்டிக்கூட பார்த்திருக்கமாட்டார்கள். ஆனால், பழநியாண்டவரின் திருவருளால் இடும்பனுக்கு தனிக்கோயில் அமைக்கப்பட்டு 2000ம் ஆண்டில் கும்பாபிஷேகம் நடந்துள்ளது.

பழநியின் வரலாற்றில் இடும்பனுக்கு தனிச் சிறப்பு உண்டு. “என்னை வணங்கும் முன் உன்னை வணங்கியே என் மலை ஏற வேண்டும். உன்னை வணங்குவோர்க்கு என்னை வணங்கிய பலன் கிடைக்கும்” என்று முருகனே அருள் பாலித்திருக்கிறான்.

13 அடி உயரத்தில் இடும்பன் காவடி தூக்கி வருவது போன்ற பிரமாண்ட சிலை பிரதிஷ்டை செய்யப்பட்டது. விநாயகர், முருகன் சிலைகளும் உள்ளன. 540 படிகள் ஏறி இடும்பனைத் தரிசிக்க வேண்டும். பழநி செல்பவர்கள் இடும்பனையும் அவசியம் வழிபட வேண்டும். அப்படியானால் தான் முருகனை வழிபட்ட முழுப்பலனும் கிடைக்கும்.

பழநி மலைக்கு இடதுபக்கம் இந்த மலை அமைந்துள்ளது. இடும்பனுக்குரிய பெரிய தனி கோயில் இது.

திருவிழா:

பங்குனி உத்திரம், தைபூசம், திருக்கார்த்திகை

வேண்டுகோள்:

குடும்பத்தில் ஐஸ்வர்யம் உண்டாக, சகல தோஷங்களும் நிவர்த்தியாக இங்கு அதிகளவில் வேண்டிக்கொள்கிறார்கள்.

நேர்த்திக்கடன்:

வேண்டுகோள் நிறைவேறியவர்கள் இடும்பனுக்குத் திருமுழுக்காட்டு செய்து, புத்தாடை அணிவித்து, சிறப்பு பூசைகள் செய்து நேர்த்திக்கடன் செலுத்துகின்றனர்.